Шоир ва адабиётшиноси маъруфи эронӣ Муҳаммадризо Шафеъии Кадканӣ бо нашри ду паём дар саҳифаи иҷтимоияш ба ҳамлаи Исроил бар зидди Эрон ва мухолифони ҳукумати имрӯз ва ҷонибдорони ҳамлаи Исроил вокуниши тунд нишон дод.

Ҳамлаи Исроил бар хилофи интизори Бенямин Нетаняҳу, ки интизор дошт, эрониҳо аз он ҳимоят мекунанд, хашм ва нафрати на танҳо мардуми одӣ, балки чеҳраҳои саршиноси Эронро барангехт. Шоирон, ҳунармандон, сарояндагон ва чеҳраҳои сиёсӣ дар шабакаҳои иҷтимоӣ корсози ҳимоят аз Эрон ва мухолифат бар ҳамлаи Исроилро роҳандозӣ карданд.

Муҳаммадризо Шафеъии Кадканӣ шоир ва адабиётшиноси маъруфи эронӣ дар аввалин рӯзҳои ҳамлаи Исроил ба хоки Эрон паёмеро барои ҳамбастагии мардуми Эрон нашр кард. Ин паём, ки ба забони ибрӣ (исроилӣ) низ тарҷума шудааст, чунин аст:

 “Эрон аз пой намеафтад, метапад ва чун қақнус (симурғ) аз хокистари худ бармехезад”.

Ин донишманди эронӣ ҳамчунин, дар саҳифаи худ иқтибосеро аз донишдани эронии дигар Муҳаммадалии Исломии Надушан дар вокуниш ба эрониёни тарафдори ҳамлаи Исроил нашр кард.

“Ному шараф, чизе фаротар аз маргу зиндагӣ.

Агарчи ҷон азиз аст ва марг нодилхоҳ, бо ин ҳол чизе фаротар аз марг ва зиндагӣ ҳаст, яъне ҷустуҷӯи навъи маъно дар зиндагӣ ва он ин аст, ки “шараф” олуда нашавад. Аз миёни мавоҳибе, ки ба инсон бахшида шудааст, “ном” болотарин аст ва ном иборат аз он аст, ки шахс ончиро ки “ҷавҳари зиндагӣ” мешиносад, дар ҳифзи он то пойи ҷон биистад. Сарбози Ватан Муҳаммадалии Исломии Надушан”.

Dialog.TJ